Balans tussen werk en leven

Hoe ervaar jij jouw werk?

Samadhi:

Ik ervaar mijn werk als oneindig boeiend en leerzaam. En het geeft veel voldoening. Dit werk gaat over menselijker en dus gevoeliger worden, over de liefde voor jezelf en de ander terugvinden, over intimiteit toelaten. De kernvraag is “hoe dichtbij kan ik komen?” in plaats van “hoever weg kan ik gaan?”. Dat is wat mij ook drijft om dit werk te doen. Soms zijn de sessies en thema’s die aan bod komen pittig, door de pijnlijke gevoelens en emoties die erbij komen kijken. Ik ervaar het als een grote verantwoordelijkheid om mensen zo goed mogelijk te begeleiden in een tijd die voor hen niet makkelijk is. Het gaat over het meest basale in iemands leven, namelijk hun relatie met een ander of met zichzelf. Wij krijgen een inkijkje in iemands leven van dichtbij, dat maakt me ook bescheiden. En het is hartverwarmend als mensen openstaan voor nieuwe invalshoeken en de bereidheid hebben om uit hun afweer komen, de wapens te laten vallen en te doen wat nodig is in plaats van vasthouden aan hun eigen gelijk. Dan komen ze terug bij kwetsbaarheid en kunnen ze zichzelf, hun partner of hun kinderen weer op een liefdevolle manier zien en ervaren, omdat ze uit hun negatieve toestand en reactiviteit komen.

Robin:

Ik hoor wel vaker de vraag “Is jullie werk niet heel erg zwaar?” met een medelijdende blik. Maar ik ervaar ons werk juist als heel vervullend, boeiend en ook leuk. Ik zou niets anders willen doen, terwijl ik me vrij snel verveel. Dit is het meest leuke en afwisselende werk dat ik ooit heb gehad. Het is avontuurlijk op de vierkante meter. Buitenstaanders denken vaak dat we de hele dag nare verhalen en conflicten zitten te herkauwen. Natuurlijk zijn sessies soms intensief, zeker als er lang veel is opgekropt, bij crisis is of in hele pijnlijke situaties. Maar het delen van menselijkheid is erg vervullend. Het geeft me veel voldoening om rust en richting te kunnen bieden in precaire situaties. Zeker als er ook kinderen bij betrokken zijn. Er ontstaat in sessies veel opluchting, helderheid en plezier. Ik ga best vaak fluitend naar huis. En ook geraakt, of met vragen. In ieder geval groei ik zelf ook door elke sessie, en dat is heel waardevol.

Wat houdt jou in balans?

Samadhi:

Met ons werk is dat soms een uitdaging, omdat ik betrokken ben bij wat we doen. Maar als ik mezelf continue voorbij ren, kan ik geen verbinding meer voelen. Vertraging is wat mij betreft de sleutel om in verbinding te blijven. Hoe harder ik ga, hoe minder verbinding ik voel - met mezelf, met mijn partner met andere mensen. Als je niet uitkijkt ren je aan dingen voorbij en dan mis je hét. Met hét bedoel ik de dingen die er werkelijk toe doen. Soms is hét een lief gebaar, een lach, plezier, zachtheid, avontuur, een glinstering in jouw ogen, of juist iets wat me verdrietig maakt. Het is zo dichtbij, maar ik zie en voel het niet omdat ik aan het rennen ben. Belangrijk voor mij is aandacht blijven houden voor de dingen die in mijzelf leven. Rust nemen en op tijd een pas op de plek te maken. Dat doe ik door genoeg te bewegen, me te richten op het goede, door meditatie, goed te eten en rusten. En regelmatig een leuk spel doen samen of humoristische dingen kijken. Humor en lachen is heerlijk.

Robin:

Mensenwerk vraagt tijd en ruimte voor verwerking. Mensen die ik begeleid gaan me aan het hart en ik denk ook buiten werktijd aan en over hen. Het is dus geen 9-tot-5 baan. Je moet van mensen houden, anders kun je niet echt iets betekenen voor ze, is mijn visie. Maar we hebben ook een risicovol beroep, want er komt veel op ons af en veel zorgverleners raken opgebrand en worstelen met grenzen. Ik ben niet iemand die zich continue rustig moet voelen, want leven is voortdurende beweging. Maar als ik mezelf verlies, ontstaan er wel problemen. Zolang ik nog lol heb met jou, kan relativeren en geestig ben heb ik nog innerlijke ruimte. Zo niet, dan helpt afstand nemen van ‘doen’ mij om te ontspannen en mezelf weer te voelen. Zoals ergens koffiedrinken of lunchen, creatief bezig zijn, schrijven of hardlopen. Elke maand doen we een emotieregulatie-meditatie. Dan is mijn emmer leeg. En als het nodig is, doe ik een individuele therapiesessie voor mijn persoonlijke vragen.

Hoe blijf je groeien als professional?

Samadhi:

Door goeie boeken te lezen. Door bijscholing, workshops te volgen en advies te vragen aan onze supervisor. Zo blijf ik scherp en kan ik de mensen die bij ons komen zo goed mogelijk helpen. Dat voorkomt dat ik te veel op de automatische piloot ga werken. Dan zou ik iedereen als een product behandelen en dat wil ik niet. Door uit te wisselen met collega-therapeuten hou ik mijn blikveld open. Ons werk vraagt om continue leren. Dat is heel belangrijk voor mij en het is ook boeiend, want het is mijn passie.

Robin:

In ons vak ben je zelf het instrument. Mezelf voortdurend bijscholen is nodig, maar ook leuk. Wij zijn er doorlopend mee bezig als ik het zo naga. Elke maand een bijscholingsdag, elk kwartaal een verdiepingsweekend, in de zomer nog eens twee weken training en jaarlijks een weekend over nieuwe ontwikkelingen in het therapieveld. Daarnaast doen we zelf nog de trainingen en opleidingen die ons boeien en natuurlijk lezen we ook veel, online en in boeken. Maar het meest leer ik uit ervaring, in de praktijk.

Wat doe je als je tegen lastige dingen aanloopt in je werk?

Samadhi:

Dat gebeurt niet al te vaak. Het werk is uitdagend, maar niet lastig. Maar af en toe kom ik wel complexe dingen tegen. Ik reflecteer zelf of praat er dan over met jou als collega. Dat is gelukkig vaak wel helpend. En anders deel ik het in supervisie. Ik zie lastige situaties als een kans om wijzer te worden. Vaak vind ik daardoor een andere visie op de situatie, een andere methode om de kwestie te benaderen of een andere strategie om met dingen om te gaan.

Robin:

Door onze ervaring kunnen we inmiddels goed in het moment werken, ook als we niet precies weten wat er gaat komen. Er zijn wel dingen die onduidelijk, nieuw of ingewikkeld zijn. Wij bespreken ze dan met elkaar en we delen ideeën, ervaringen en tips. Ook kunnen we in supervisie met een internationale groep therapeuten en een ervaren toptherapeut nadenken over vragen. Dat is elke keer weer heel leerzaam, boeiend en steunend. Als we ergens niet voldoende in thuis zijn, of het matcht niet met onze vaardigheden of kennis, dan verwijzen we natuurlijk door. Je moet ook je beperkingen kennen.

Hoe hou je jouw relatie goed?

Samadhi:

Door regelmatig afstemmen met elkaar. Eerlijk zijn. Veel affectie. Lieve dingen voor elkaar doen, waarvan ik weet dat jij het leuk vindt. Regelmatig samen iets doen wat ontspannend is, even de boel de boel te laten. Dat hoeft niet lang te zijn. Heel bewust even afstand nemen met elkaar van het werk.

Robin:

Bewust tijd maken voor elkaar en fijne rituelen samen hebben, dat draagt voor mij bij aan verbinding met elkaar, bij alle andere verantwoordelijkheden en zorg die we dragen. We doen elke dag een korte check-in en check-out en wekelijks een uitgebreider overleg. Daar tussenin samen eten, praten, lol maken en genieten, knuffelen en alle andere goede dingen in het leven ervaren! En vooral ook signaleren herkennen bij mezelf en jou wanneer het minder goed gaat. En daar aandacht aan geven. Eigenlijk dat wat we andere stellen ook leren.